Nascheiding van PMD: onderbouwd besluit in de Regio Gooi en Vechtstreek

Hoe maak je als regio een toekomstvaste keuze voor afvalinzameling, terwijl markten bewegen, technologie zich ontwikkelt en maatschappelijke verwachtingen veranderen?

De Regio Gooi en Vechtstreek stond voor die uitdaging toen het bestaande contract voor afvalverwerking afliep en een nieuwe aanbesteding in zicht kwam. De keuze tussen bron- en nascheiding van PMD vroeg om een actuele, transparante en bestuurlijk bruikbare onderbouwing. Eerdere analyses boden daarvoor onvoldoende houvast in een snel veranderende context.

Onze rol

KplusV actualiseerde het bestaande rekenmodel voor nascheiding van PMD en maakte de financiële en organisatorische consequenties opnieuw inzichtelijk.

We bouwden voort op het eerdere model, gebaseerd op het NVRD‑rekenmodel, en legden de nadruk op betere onderbouwing en transparantie in plaats van extra complexiteit. Daarbij:

actualiseerden we alle basisgegevens met actuele data van de GAD en het CBS;
werkten we de kosten‑per‑lediging‑systematiek verder uit, met concrete en navolgbare parameters;
rekenden we de effecten door op containerpark, wagenpark en organisatie;
en voerden we een uitgebreide sensitiviteitsanalyse uit om te laten zien welke aannames écht bepalend zijn.

Het model is bewust gepositioneerd als hulpmiddel voor vergelijking en afweging – niet als exacte voorspelling van de toekomst.

Inzicht en richting voor bestuur en organisatie

De actualisatie liet zien dat een overstap naar nascheiding gepaard gaat met eenmalige investeringen en structurele meerkosten, maar ook met efficiencyvoordelen in de inzameling. Tegelijkertijd bleken de kosten aanzienlijk lager dan in de analyse uit 2020, onder meer door een efficiëntere inzet van het wagenpark en het afbouwen van huurcontracten.

Minstens zo belangrijk: de sensitiviteitsanalyse maakte duidelijk welke beleidsmatige ‘knoppen’ het verschil maken, zoals verwerkingstarieven, vergoedingen vanuit het Afvalfonds en veranderingen in scheidingsgedrag. Hierdoor konden bestuurders het gesprek voeren over risico’s, onzekerheden en beleidsruimte, in plaats van te sturen op één eindgetal.

Het rekenmodel vormde daarmee een belangrijke bouwsteen onder het bestuurlijke besluit om per 1 juli 2026 over te stappen op nascheiding van PMD in een groot deel van de regio, met breed draagvlak in onder andere Gooise Meren, Hilversum, Laren en Wijdemeren.