Arbeidsmarkt blijft krap
Schulden en overleven
Een simpele oplossing?
Experiment in Arnhem-Oost
Uit het experiment zijn een aantal belangrijke lessen te trekken:
1) Wantrouwen richting overheid
Het wantrouwen is groter dan we ons beseffen. Veel inwoners deden in eerste instantie de deur niet open, vreesden represailles, zijn bang van het kastje naar de muur gestuurd te worden en openen brieven met het logo van de gemeente niet.
2) De rol van de coach
De coach van de gemeente die wel vertrouwen kreeg, was cruciaal. Niet 27 hulpverleners, maar één hulpverlener die daadkracht toonde en handelingsvrijheid had, inclusief budget en steun van de gemeente. Was er eten nodig voor de kinderen, dan werd er direct eten gekocht.
3) De overheid als grootste schuldeiser
Veruit de grootste schuldeiser is de overheid zelf: Belastingdienst, gemeente en Rijksoverheid. Niet de Klarna’s of Wehkamps van deze wereld. Er was nagenoeg geen sprake van overconsumptie; het enige dat bij Bol.com werd besteld, was een cadeautje voor de kinderen.
4) Multiproblematiek en financieel inzicht
In alle gevallen was er sprake van multiproblematiek. Inwoners werden enorm geholpen met financieel inzicht. Schulden kunnen ons allemaal overkomen: een foute beslissing, een verkeerd kruisje op een toeslagenformulier, een scheiding of een ziekte, vaak een combinatie hiervan. Op een gegeven moment groeit het probleem boven het hoofd en kom je er zelf niet meer uit.
5) Efficiëntie van schuldafkoop
Iedere 1 euro kon 3 euro aan schulden afkopen. Veel schuldeisers wilden meewerken, dossiers afsluiten en mensen weer betalende klanten laten worden. Ook de programmakosten waren lager dan de opbrengsten, met een rendement van 8% in de meest voorzichtige berekening.
